Downloaded from: Subscene Resync: MMR
ik behoor tot diegenen die seks misbruiken
omdat het individu niet telt
tot diegenen die zich bedrinken, tegen de afgrond in hun hoofd
tegen de tuinfeestjes vol huichelarij
tegen de stilte die op de slapen beukt
tot diegenen die het, oud en berooid, opnemen tegen de dood
de atoombom der dagen
versuft in een inrichting
geschokt met elektriciteit, door de watervallen van zenuwen
tot de Afrikaanse kleurlingen, onteigend
tot diegenen die doden want iedere dood bevestigt
de leugen die leven heet
en toe, vergeet gerechtigheid die bestaat niet
vergeet broederschap het is bedrog
vergeet liefde het heeft het recht niet
Ingrid, oma wordt niet wakker.
Waar zijn jullie schoenen? - Hebben we niet.
Hoe moeten we u noemen? - Noem me maar 'pa'.
KAAPSTAD, 1960
Help.
Help me.
Niet tegen de stroom in zwemmen, zwem ervan weg.
Wie moet ik bedanken?
Jack Cope, aangenaam. - De schrijver?
Ik heb maar één roman geschreven. - Ik heb The Fair House vijf keer gelezen.
Vond je het zo goed? - Nee, maar in dat pension...
...was dat het enige Zuid-Afrikaanse boek.
Dus je vond het niet goed?
Wat lach je nou?
Dat uitgerekend een schrijver me moest redden.
Maar het beviel me wel. - Door een schrijver gered worden?
Nee, domoor. Je boek.
Ingrid, ik heb je overal gezocht. Pa is er. - Waar?
Hij heeft Pieter bij zich. - Wat? Waar is Simone?
Bij Pieter, in de flat. - O, nee. Sorry.
Ingrid, kom op nou. - Ik schrijf een gedicht voor je, Jack.
Ingrid Jonker, de dichteres?
Waarom, pa? - Hij vroeg of hij kon meerijden.
Dat kan ik toch niet weigeren? - Ik word er gek van.
Hij is een goed mens, Ingrid. - We hebben niets gemeen.
Jij bent met hem getrouwd.
Wat kom je doen? - M'n dochter opzoeken.
Je kunt hier niet blijven. - Waar dan wel?
Maakt niet uit, maar niet hier. - Ik kan niet zonder je leven.
En ik niet met je. Je brengt het slechtste in me boven.
Ingrid, voor jou.
Hoe kom je aan dit nummer?
Ja, lijkt me enig. Waar woon je?
Dan zie ik je daar.
Alsjeblieft, Ingrid. Geef me nog een kans.
Goed artikel.
Je bent er, mooi.
M'n huisgenoot en vriend, Uys Krige. Uys, dit is Ingrid Jonker.
De dichteres uit de stroming. - Waarom ben je zo klein?
Wat is dat voor vraag?
Nkosi Skosana is op het strand, hij heeft een lift nodig.
Neem me niet kwalijk.
Ik vond je dichtbundel erg boeiend. Maar ook jij bent niet groot.
Hoe bedoel je? - Je techniek is niet groots.
Maar niet slecht. En dat is een compliment.
Kunjane, Jack. - Het spijt me van je boek.
Het is niet alleen verboden, ze hebben ook het manuscript in beslag genomen.
Vier jaar werk voor niets. Ik kan dit niet meer, Jack. Ik vertrek.
Waarheen? - Londen, New York, om het even.
Nee, laat me met rust. - Kom terug, eigenwijs kreng.
Kun je me nog eens redden? - Wie mag dit zijn?
M'n echtgenoot.
Ik ben bij hem weg, maar dat is niet tot hem doorgedrongen.
Vertrouw je haar?
Haar vader is hoofd van de censuurraad. Hij heeft m'n boek verboden.
Zij en haar vader zijn gebrouilleerd.
Wat is je favoriete gedicht, Nkosi?
de Heer schudde met Zijn vuist en de dobbelstenen vielen in ons nadeel
Hoe heet het? - Apartheid.
Verdorie.
Wat doet die kaffer in uw auto? - Ik breng hem naar huis.
Mag jij in blank gebied zijn? - Hij is onze tuinman.
Hij had de bus gemist, vandaar. - Zo laat nog? Waar is je pasje?
Ik was nog laat aan het werk en m'n vrouw kan niet rijden.
Is hij veilig terug? - Maar net.
Deze kant op.
Ik weet niet of je het weet, maar ik lig in een nogal nare scheiding.
Heb je kinderen? - Twee jongens.
Ik laat je alleen. - Nee, blijf. Kom zitten.
Geef m'n tas even aan.
Je gedicht.
Prachtig.
Ren naar het licht, Jack. Niet ervan weg.
Een gedicht voor mij, ongelooflijk. - Je hebt m'n leven gered.
Alleen daarom al moet je Afrikaans leren. Eugene Maritz' nieuwste roman.
Werkt hij niet voor een krant? - Ja, in Bloemfontein.
Dat hij tijd heeft om romans te schrijven. - Misschien gaat hij nooit naar het strand.
In Bloemfontein heb je geen strand. - Wel bergen om te beklimmen.
En dat zal hij doen ook, Eugene Maritz redt de Afrikaanse literatuur.
Dat is nogal een uitspraak. - Lees z'n boek maar.
Zal ik doen.
Ik ben stapelverliefd op je.
Ik heb geen geluk gehad met mannen.
Waarom ben je met Pieter getrouwd? - Eerlijk zeggen?
Om bij m'n vader weg te komen.
Trek bij mij in, samen met Simone. In de bungalow.
Slecht idee?
Liefde is geen idee. - Ben ik te oud?
Voor mij ben je jong.
ik herhaal je
zonder begin of einde herhaal ik jouw lichaam
de dag kent een smalle schaduw en de nacht gele kruisen
het landschap is onaanzienlijk en het mensdom een rij kaarsen
terwijl ik jou herhaal met mijn borsten
die de holtes van jouw handen imiteren
Hallo, Ingrid. Ik ken u uit de krant. Uys Krige.
En u bent Jack Cope, de schrijver. - Hoe maakt u het?
Kom verder. Je vader zit te bellen. Hemel, wat is Simone gegroeid.
Zelfs op zondag krijgt hij geen rust. Z'n romans schieten erbij in.
Pa schrijft boeken, geen romans. - Dat hoorde ik. Sorry voor het wachten.
Uys Krige, ik ben fan van uw vele toneelstukken.
Aangenaam, Dr Jonker.
Jack Cope. Ik dacht dat u jonger was.
Waar is Anna? - Die heeft migraine.
Komt u verder.
Je verwent ons te veel, Maria.
Toen ik hoorde dat u kwam, heb ik extra aardappelen gebakken.
En die kleine, sprekend haar oma. - Je kunt gaan, Maria. Dank je.
Ik heb uw verhaal gelezen, Mr Cope. Macht.
Goed verhaal. Vond je ook niet, pa? - Nogal geforceerd, vond ik.
Zwarte man redt blanke jongen?
Naast de jongen redt hij ook die vogel.
Dat is juist zo mooi, die vogel staat voor vrijheid.
Wat voor vrijheid? - Politieke vrijheid.
Hebben wij even geluk dat zwarten zoiets niet snappen.
Laat ons bidden.
Heer, wij danken U voor deze spijzen. Uit naam van Jezus, amen.
Het ruikt heerlijk. - Rooibok. Door Abraham geschoten.
Dr Jonker, u gelooft toch niet echt dat zwarten dom zijn?
Intellectueel minderwaardig.
Dus Afrikaners zijn volgens u superieur?
Wij zijn door God uitverkoren om dit land te besturen.
Dat is bij Bloedrivier wel bewezen. - De nazi's waanden zich ook superieur.
U vergelijkt Afrikaners met nazi's, nu slaat u de plank toch volledig mis.
Kunnen we gewoon rustig eten?
O ja, Pieter heeft gisteren gebeld.
Of ik voor jou en Simone tickets naar Johannesburg wilde regelen.
Dit is niet het moment, pa. - Ik zeg, geef het nog een kans.
Uys, werk je op dit moment aan iets interessants?
Ik vertaal King Lear in het Afrikaans. Ook zoveel problemen met z'n dochters.
Neem me niet kwalijk.
Ze zit in haar oude kamer, baas.
Ik wilde je niet van streek maken. - Daar schep je genoegen in.
Dat lijkt me wederzijds.
Ik draag m'n boek aan je op en je zegt er niets over.
Heb je het wel gelezen?
Dat ben ik in die woorden, pa.
Wil je niet weten wie ik ben? - Ik weet wie je bent.
Jij bent je moeder.
Haat je me daarom?
Wij moeten vrede zien te sluiten, Ingrid.
Gaat het wel?
Jouw werk?
Na de dood van m'n oma bracht m'n vader ons hier onder.
In de personeelsvertrekken. - Waarom?
We hadden geen schoenen.
Je bent mooi, Ingrid.
Laat je nooit iets anders wijsmaken.
mijn lijk ligt uitgespoeld in wier en gras op al de plekken waar ik met je was
Liefhebbers?
Mag ik lezen terwijl je schrijft? - Ga je gang.
Het avondeten is er.
Het vlees zit in de staart.
Nog nooit de kop uitgezogen? Dan heb je niet geleefd.
Jij bent een Afrikaner, zuigen zit in je bloed.
Lekker.
Geef de wijn eens door, mijn ziel is een dorre woestijn.
Iemand zin om vanavond naar die nieuwe nachtclub te gaan?
Daar komen alleen criminelen. - Zijn wij dat dan niet?
Nkosi heeft geschreven, vanuit Parijs. - Hoe is hij hier weggekomen?
In Mike z'n kofferbak naar Botswana, de rivier overgezwommen...
...en in Gaborone het vliegtuig genomen. - Parijse vrouwen zijn dol op zwarten.
Zit er knoflook in die mayonaise?
Uys doet overal knoflook in.
Kus me.
Waarom deed je dat nou?
We zijn niet getrouwd. - We wonen samen.
Mag ik daarom geen gevoelens voor andere mannen hebben?
Seksuele gevoelens? - Daar kan ik toch niets aan doen?
Begrijp ik nu dat je met Jan naar bed wilt?
Ik wil een thuis, Jack.
Meer heb ik nooit gewild. Een plek waar ik me veilig voel.
Dat kan ik me niet eens herinneren.
Jezus, zeg.
Je stelt niets voor. Nog minder dan niets.
Morgen ben ik weg. - Dat wil ik niet.
Trouw dan met me. - Dat kan om zoveel redenen niet.
Noem er eens een. - M'n scheiding loopt nog.
Dat is een formaliteit. Geef me eens een echte reden.
Aangezien je me neukt vind ik dat niet te veel gevraagd.
Niet weglopen.
Irma probeert te slapen. - Dat ze doodvalt.
Blij? Simone is wakker.
Misschien wil ze ons iets duidelijk maken over het absurdisme.
Ga maar weer slapen.
Doe nou eens rustig. - Je bent m'n vader niet, hoor.
Godzijdank.
Morgen is het voorbij. - Ik wil niet dat je gaat.
Wel waar.
Ja, loop maar weg. Weet je nog, dat gedicht?
De man die over het strand rent? Ren maar weg, zielig mannetje.
korreltje korreltje zand steentje gerold in mijn hand
steentje gestopt in mijn zak wordt korreltje klein en plat
kindje dat krijst uit de schoot niks in de wereld is groot
stilletjes lacht het en praat stilte in Doodloopstraat
wereldje rond en aardblauw korreltje maak ik van jou
huisje met deur en twee kiertjes tuintje met blauwe madeliefjes
pijltje veert weg in 't verschiet liefde verkleint tot het niet
timmerman bouwt aan een kist ik maak me gereed voor het Niks
korreltje klein is mijn woord korreltje niks is mijn dood
Hallo, pa. - Waar is je zus?
Heb je dit gelezen?
Overtrokken. Je kent die journalisten toch?
Waarom val je me publiekelijk af? - Ik ben het niet met je eens.
Dat zeg je niet tegen een journalist. Ben je soms gek geworden?
Wees eens lief en luister naar me.
Anna, ga naar je kamer. Alsjeblieft.
Heb je dan geen respect voor me? - Heel veel zelfs, pa.
Waarom doe je zulke dingen dan?
Ze hebben enkel interesse in jou vanwege mij.
Besef je dat wel?
Waarom moet ik me van jou altijd waardeloos voelen?
Word toch volwassen.
Dit kun je me niet aandoen. - Het is maar een paar maanden.
Het voelt als levenslang.
Ik ga met je mee naar Natal. Ik wil Helen graag ontmoeten.
Dat begrijpen de jongens nooit. - Denk je? Kinderen hebben alles door.
Doe je een beetje rustig aan?
Nog een fles wijn, graag.
Vol, neem de volgende maar. - Zo kom ik te laat.
Wegwezen. - Er is nog plek.
Laat hem toch zitten. - Alleen blanken.
Idioot. - Rot op, communistisch kreng.
Handen thuis.
Schoft.
Je wilt van mij af, of niet soms? - De afgelopen maanden waren geweldig.
Maar ik kom niet aan werken toe.
Je put me uit.
Je timing is behoorlijk beroerd. - Hoe bedoel je?
Je komt toch wel terug?
Ik hou van je.
Moet jij niet naar je werk? - Ik heb ontslag genomen.
Om je uit te kunnen zwaaien.
Ga alsjeblieft niet weg. - Ik moet wel.
Je kunt ons dit niet aandoen. - Ik bel je nog.
Wegwezen, jullie.
Hé, lieverd.
Kom eens bij me. Kom dan.
Lieve schat van me.
Je ziet er vreselijk uit. - Volgens mij krijg ik griep.
Lang niet gezien, kom toch boven.
Jack probeert je te bereiken. - Onze telefoon is afgesloten.
Nog steeds geen werk? - Ik doe correctiewerk voor een uitgever.
Freelance, maar geld is geld.
Sorry dat ik zo laat ben, lekke band. Je hebt bezoek, zie ik.
Eugene Maritz, Ingrid Jonker.
Ik ben vereerd. Ik ben innig bekend met uw werk.
Innig nog wel. - Ik bedoel, ik ken uw werk goed.
Is dat je nieuwste roman? - Ja, sorry.
Gaan jullie de Zuid-Afrikaanse literatuur maar redden.
Ik zou graag nog wat meer praten. - Ik ben op het strand.
Laat dat maar uit je hoofd.
Ingrid, ik heb Jack aan de lijn.
Uys ziet je haast nooit, zegt hij. - Wanneer kom je terug?
Dat duurt zeker nog een maand.
Is Helen nog bij je? - Samen met de jongens.
Zij is je vrouw en ik je minnares. - Ik hou van jou, Ingrid.
Dan zou je wel bij me zijn, lul.
Je wilde toch met me praten?
Breng me thuis, dan praten we in de auto.
Wanneer had je voor het laatst seks? - Ik ben getrouwd.
Seks en het huwelijk gaan niet samen.
Of is je vrouw je minnares?
Van wie zijn die?
Geen idee.
Ik ben drie maanden weggeweest. Die schoenen zijn niet van mij.
Jij weet vast wel van wie ze zijn.
Van Eugene Maritz misschien.
Sinds wanneer ben je terug?
Is er verder nog iemand?
Ik hou van jou, Jack.
Leugenaar.
Ik moet je iets vertellen. - Heb je het soms ook met Uys gedaan?
Jij hebt m'n hart gebroken. - Jij hebt geen hart.
al dat stuk gaat, valt of versterft
de ejaculatie van zaad
heeft geen betekenis, anders dan die van verraad
want al dat is gevormd, vervolmaakt of aangevangen
zoals nieuw leven in de schoot
heeft geen andere vervulling dan de dood
Hoe is het op je werk? - Druk.
De regering heeft gemengd publiek bij evenementen verboden.
We hebben niets verboden, men moet een vergunning aanvragen.
De aanvraag van Uys Krige voor z'n King Lear is geweigerd.
Door jou, pa. - Zijn vertaling is politiek getint.
Alles in dit land is toch politiek? - Samen eten niet, had ik gehoopt.
Je hebt de rekening niet betaald. Je kunt je geld blijkbaar beter gebruiken.
Kom, lieverd. We gaan iets fatsoenlijks eten.
Geef haar aan mij. - Nee.
Geef haar aan mij, Ingrid.
Je hebt je gesneden. Zo is het wel genoeg.
Je moet hier weg. Vanavond nog.
Ik kan er niet meer tegen. Het spijt me, maar zo is het.
Denk je dat ik dat niet snap?
Ik kan nauwelijks met mezelf leven.
mijn dagen zoeken naar het voertuig van je lichaam
mijn dagen zoeken naar de gestalte van je naam
altijd voor mij in het pad van mijn ogen en mijn enige vrees is bezinning
die jouw bloed wil veranderen in water
die jouw naam wil veranderen in een nummer
en je ogen iets van herinnering ontzegt
Volgens Nkosi schrijf je niet terug.
De politie zou je post onderscheppen.
Hij wil dat ik deze brief bij z'n broer bezorg.
Weet jij waar hij woont? - Nyanga.
Wil jij me brengen?
Weet je het zeker?
Hallo, we zijn op zoek naar Siyabonga. Wij zijn vrienden van Nkosi.
De politie heeft hem eergisteren meegenomen.
Het spijt me dat te horen.
Wat is hier gaande? - Demonstratie tegen die pasjes.
Weg hier. - Ik moet naar het ziekenhuis.
Terug.
Achteruit.
Achteruit, zei ik.
Het kind is niet dood.
Met Uys. - Ik wil Jack spreken.
Niet ophangen, alsjeblieft.
Ik moet steeds aan dat kind denken.
Telkens als ik naar Simone kijk, zie ik hem.
Ik word gek. Wil je alsjeblieft komen?
Ik heb het druk. - Maar ik moet je spreken.
Nummer, alstublieft. - Bloemfontein 24107.
Huize Maritz. - Hallo, is Eugene thuis?
Eugene, voor jou.
Als je nu vertrekt, kun je in Kaapstad ontbijten.
Dat artikel is geen goed plan. De censuurraad kan het verbieden.
Je vrouw neukt vast niet zo lekker als ik.
Mag ik? - Ga uw gang.
Dank u wel.
Geen zwarte kinderen. - Wat zegt u?
Dat valt me net pas op.
Nee, die zitten opgesloten in de townships.
Ze hebben geen pasje.
Ik krijg de deur niet open. - Nieuw slot.
Je kunt hier niet maar gratis wonen.
Kom mee.
Mevrouw? - We hebben onderdak nodig.
Alleen vannacht. Alstublieft.
Er staat een extra bed in de logeerkamer.
Ik wil liever m'n oude kamer, pa. Daar redden we ons wel.
Je moet doen wat jou goeddunkt.
de geur schreeuwt van vrijheid en heide
in de optocht van de generaties die Afrika schreeuwen
in de straten van zijn gewapende trots
zonder pas
politiebureau van Philippi alle vergaderingen en wetgevingen
noch bij Nyanga noch bij Orlando
Mag ik binnenkomen? - Ik ben bezig.
Toe, lees m'n nieuwe gedicht.
Doe me een plezier en lees het voor.
Goed dan.
het kind is niet dood
het kind heft zijn vuist naar zijn moeder
die Afrika schreeuwt
Ga verder.
de geur schreeuwt van vrijheid en heide
in de townships van het omsingelde hart
het kind heft zijn vuist naar zijn vader
in de optocht van de generaties die Afrika schreeuwen
de geur schreeuwen van gerechtigheid en bloed
in de straten van zijn gewapende trots
het kind is niet dood
noch bij Langa noch bij Nyanga noch bij Sharpeville
noch bij het politiebureau van Philippi
waar het ligt met een kogel door zijn hoofd
Toe, pa. Je bent er bijna.
- Ik kan dit niet uitlezen.
Wat vind je ervan?
Maak je maar geen zorgen, pa.
Het zit allemaal hier.
wormen raken mijn moeder aan
wind van rozen en modder
volg mijn eenzame vingers volg mijn afwezige beeld
ik ben een predikant zonder geest
zij kent mijn angst niet laat ze mijn boom niet kappen
Jack Cope. Wie is daar?
Ik word gevangen gehouden. Ik ben bij m'n vader, kom me halen.
Hij vergiftigt mij en Simone.
Hierna vraag ik je nooit meer iets, maar doe dit alsjeblieft voor me.
Rijden.
Ik ben blut.
Het spijt me.
Je krijgt het wel terug.
Ingrid is opgenomen in de Valkenburg Zenuwinrichting.
Daar is haar moeder overleden.
Ik roep wel als ik klaar ben. - Ik mag u niet met haar alleen laten.
Het is net de politie. Na het eten tellen ze het bestek.
Ze hebben al m'n gedichten afgepakt.
Maar maak je geen zorgen, het zit allemaal hier.
Als rook en oker.
Ik denk vaak aan ons kind.
Was het een jongen of een meisje?
Ik krijg het niet uit m'n hoofd.
Waar heb je het over? - Ons nageslacht ligt in het water.
Bevend.
Ik wilde het wel zeggen, maar ik wist niet hoe.
En toen vertrok je.
Ik heb het laten weghalen.
Ik heb het vermoord.
Waarom heb je niets gezegd?
Anders was je om de verkeerde reden met me getrouwd.
Zodra ik beter ben, ga ik hier weg.
Naar Europa.
Daar heb ik van gedroomd.
Jij, ik en Simone, in Parijs.
Ik hou van je, Jack.
Ik neem dit mee. - Daar moet u wel voor tekenen.
ik dacht m'n hart te ontmoeten
maar trof de bruine vlinders van je ogen Absoluut briljant.
riool o riool, ik lig bevend zingend
hoe kan het anders dan bevend met mijn nageslacht onder je water?
Hier moet het mee beginnen. Op alle gezichten.
Het kind dat doodgeschoten is door soldaten bij Nyanga.
Veel te politiek geladen. - Nou en?
Waarom? En Op alle gezichten dan?
Kijk eens.
Uys en ik hebben een verrassing. Kom maar mee.
Rook en Oker door Ingrid Jonker
Misschien moet het anders. De volgorde was een twistpunt.
Ik heb ook wat aangepast. Niet verpest, hoop ik.
Kom, bedtijd. Ik ga je naar bed brengen.
Ze gaan Rook en Oker uitgeven. Ik krijg een voorschot van 2000 rand.
Fantastisch.
Je bent geweldig.
Laat de wijn maar doorkomen. - Dat gaat je geld kosten.
Als je die prijs wint, moet je naar Europa.
Het gaat tussen jou en Eugene. - Hij heeft niets uit.
Z'n boek wordt nu gedrukt. - Waar gaat het over?
Het heet Lust. - Nogal direct.
Ik hoop dat jij wint. En dan ga je naar Parijs.
Amsterdam. - Spanje. Je schrijft als Lorca.
Jij past perfect in Barcelona.
Een toost. Ik wilde wachten tot Rook en Oker uit was, maar...
...ik kan niet langer wachten.
Ik heb besloten het boek aan Uys en Jack op te dragen.
Zonder hen was dit nooit gebeurd, dus...
Op m'n twee oudste en beste vrienden.
Op Uys en Jack.
Uys, de recensies. - En, wat is het oordeel?
Schitterend. 'Opzienbarende bundel, doordrenkt van emoties.'
'Rauw en explosief.' - 'Qua stijl voor op haar generatie.'
'Baken van De Zestigers', jij staat erbij. - Dat mag ik hopen.
Uw vader kan u nu ontvangen.
Je had ook kunnen bellen. - Sorry.
Wat is er? - Ik heb de APB prijs gewonnen.
Ik heb het gehoord, ja.
De uitreiking is in Johannesburg. Ik vroeg me af of je me wilde vergezellen.
Het zou me een eer zijn.
Ik wilde het boek verbieden, m'n collega's hebben me omgepraat.
Niet vanwege de artistieke waarde, maar vanwege het schandaal.
Ik ben toch je vader.
'...mijn nageslacht ligt in het water...'
Walgelijk.
'ik behoor tot diegenen die seks misbruiken'
Zeg dat wel. Volgens mijn bronnen doe jij het met jan en alleman.
Jan Rabie, Uys Krige, André Brink, Jack Cope, Eugene Maritz...
Hou op, pa. - Er komt geen einde aan.
Dankzij jou lacht het hele parlement me uit.
Je bent een slet.
Ik wil je nooit meer zien.
Ingrid aan de lijn. Haar polsen doen pijn, zegt ze.
Je gaat toch met me mee naar Europa? - Je kent ze toch? Ik krijg geen paspoort.
Haal me hier weg.
Liefste Jack, volgens jou zou Amsterdam vol bloemen staan...
...maar alles is hier grijs. Mijn gevoelens, de mensen.
Zelfs Eugene. Europa is niets meer dan een valse belofte.
De helft van mij ontbreekt, Jack. Schrijf dat je van me houdt.
Bernard geeft morgenavond een feestje voor ons.
Iedereen komt: Pierre, Albee, Lionel. En Nkosi komt uit Parijs.
Een nieuw gedicht? - Het is nog niet af.
Niet zo bescheiden, laat eens lezen. - Nee, het is niet af.
Laat nou eens lezen. - Het is nog niet af.
'De helft van mij ontbreekt, Jack. Schrijf dat je van me houdt.'
Nu ontbreekt zeker de helft.
Hallo, Ingrid. - Nkosi, fijn je weer te zien.
Hoe is het in Parijs?
Een Afrikaan zal zich in Europa nooit thuis voelen.
Werk je ergens aan? - Nee, ik ben opgedroogd.
Ik wacht tot ik het kind ben uit jouw gedicht.
Tot ik m'n vuist kan heffen en kan roepen: Afrika.
Je drinkt te veel.
Ik heb besloten om niet met je naar Parijs te gaan.
Maar we vertrekken morgen. - M'n boek moet eind deze maand af zijn.
En dat lukt niet als je bij mij bent? - Eerlijk gezegd put je me uit.
Wat valt er te lachen?
Jack zei precies hetzelfde. Ik put hem uit, zei hij.
Ik ben zwanger.
Dat kan niet.
Wat doe je nu? - Ik probeer een miskraam te krijgen.
Of wil je ons kind? - Dit kun je me niet aandoen.
'Jack, ik ben er geweest. Liefs, Ingrid.'
De illusie...
...dat het leven...
...ooit mooi was.
Dr Jonker? Met Dr Verraine, Centre Hospitalier Sainte-Anne.
Heeft u m'n telegram ontvangen? - Jazeker.
Ik kan geen shocktherapie toepassen zonder uw toestemming.
Die geef ik u.
Ik heb pa gebeld, maar die is aan het jagen.
Hoe is het met jullie? - Goed, hoor.
Waar is thuis deze keer? - Bij mij.
Je ziet er goed uit.
Hoe voel je je? - Moe.
Alles komt goed.
Werk je aan een nieuwe roman?
Als nooit tevoren, het is niet te stelpen.
Ik wil dat je het leest.
Ik kan niet meer schrijven.
Misschien moet je je schoenen uitdoen.
Ik wil dat jij en Simone bij me terugkomen. - Dat zit er niet in.
Waarom niet?
Ik deug niet meer voor de liefde.
Hoger.
In mijn wereld zou alles onzin zijn.
Niks is zoals het is, alles is wat het niet is.
Wat het is zou het niet zijn en wat het niet is zou het wel zijn.
Waarom lacht mama nooit meer?
Dat weet ik niet, schat.
Wil je een geheimpje horen? - Vertel het eens.
Niets.
Dat is het geheim van alles.
Ik heb iets voor je.
Je prijs. - Maak maar open.
Lees het. - 'Voor Jack, met al m'n liefde. Ingrid.'
Ja, maar lees het gedicht. Het is van Whitman.
als we al ergens heengaan, gaan we samen
misschien zijn we beter af en leren we nog iets
misschien roep jij zelf mij tot de ware gezangen, wie weet
misschien ben jij de sterfelijke greep, die alles langzaam losdraait
dus dit is het afscheid, mijn lief
Wat doe je? - Ik ga naar huis.
Ingrid... - Ik red me wel.
Gaat het wel, juffrouw?
DOCHTER VAN PARLEMENTSLID VERDRONKEN
de zon die ik nu voor altijd bedek met zwarte vlinders
In de donkere dagen, toen er in ons land geen enkele hoop leek te zijn...
...toen velen weigerden haar galmende stem te horen...
...heeft zij zich van het leven beroofd.
Zij was zowel een Afrikaner als een Afrikaan.
Haar naam is Ingrid Jonker.
Zij schreef, en ik citeer:
het kind is niet dood
het kind heft zijn vuist naar zijn moeder
die Afrika schreeuwt
het kind is niet dood
noch bij Langa noch bij Nyanga
noch bij Orlando noch bij Sharpeville
noch bij het politiebureau van Philippi
waar het ligt met een kogel door zijn hoofd
het kind dat alleen maar wilde spelen in de zon bij Nyanga is overal
het kind dat een man is geworden trekt door heel Afrika
het kind dat een reus is geworden trekt door de gehele wereld
zonder pas
Nelson Mandela, 1994
Opening eerste democratisch gekozen parlement van Zuid-Afrika
Ripped en bewerkt door relentless
Downloaded from: Subscene Resync: MMR